Verdieping

De donateursbestanden van grote goede doelen zoals Unicef, Greenpeace, WNF en OxfamNovib nemen rap af, blijkt uit het jaarlijkse fondsenwervingsonderzoek van de Volkskrant. In 2018 namen de opbrengsten uit particuliere giften voor het eerst in jaren af.

Een blad maken is iets anders dan een blad lezen. Als je artikelen schrijft, redigeert en corrigeert zou je denken dat de inhoud wel zo'n beetje blijft hangen. Natuurlijk weet je waar de stukken over gaan. Wat er uitspringt blijft je ook wel bij, evenals de context. Maar pas als het blad, een week of twee nadat het naar de drukker is gegaan, op de mat valt en ik de tijd neem om het rustig te lezen, komt de inhoud echt binnen. Ik ken eigenlijk geen collega's die dat anders ervaren.

In Vakblad fondsenwerving zetten we de fondsenwerver centraal, met persoonlijke verhalen over wat hen beweegt, waarom ze dit werk doen en hun organisatie kozen. Elk nummer spreken we een fondsenwerver over het vak en het eigen geefgedrag. Deze keer: Frances Hilbers-Kuijs, relatiebeheerder major donors, vermogensfondsen en nalatenschappen bij CliniClowns.

De staatssecretaris van Financiën (Menno Snel, VVD) vindt dat de fiscale maatregelen rond giften, goede doelen en daaraan gerelateerde onderwerpen moeten worden verbeterd. Waarschijnlijk worden de voorstellen in het eerste kwartaal van 2020 ingediend, waarna ze in 2021 van kracht moeten worden. De zeven voorstellen op een rijtje:

Vijftig jaar lang kenmerkte de zeehond het logo van IFAW, International Fund for Animal Welfare. Maar in het nieuwe logo mocht hij niet meer terugkeren. Begin mei werd een strak en eigentijds logo gepresenteerd, in kleine letters, met een onderstreepte a en een compleet nieuwe huisstijl.

Mooi verhaal. Op een dag wordt een ambtenaar van een Amerikaanse gemeente gebeld door een medewerker van een pizzaketen. De pizzaman spreekt zijn bezorgdheid uit over de slechte staat van de wegen. Door alle hobbels en gaten kan hij zijn pizza’s niet in perfecte staat afleveren bij de consument. En dat is bad for business.

Direct response-tv is in Nederland bepaald niet het meestgebruikte kanaal. Om er succesvol mee te zijn is specifieke, dungezaaide kennis en ervaring nodig. Om misverstanden te voorkomen: het is een wervingskanaal. Een flink deel van de spotjes die we op tv zien, gaat over meer algemene communicatie. Er wordt wel een boodschap overgebracht, men probeert het imago of merk te versterken, maar op pure werving zijn ze niet gericht. Al zullen de makers er wellicht nog al eens anders over denken. Want over DRTV bestaan misverstanden.

‘Lieve volwassenen,’ 

‘Zou ik even jullie aandacht mogen? Ik maak me zorgen, heel veel zorgen. Zorgen over hoe de aarde eraan toe is als wij net zo oud zijn als jullie. Wij willen het anders doen, maar zonder jullie hulp gaan we het niet redden. Dus kom vandaag nog, samen met ons, in actie. Wachten kan niet meer, daar is het te laat voor.’

Een paar weken geleden, vooruitlopend op het jaarlijkse sectoronderzoek, verscheen een overzicht van Goede Doelen Nederland van de ontwikkelingen in bestedingen en steun uit de samenleving over 2018 bij 24 grote goede doelen. Dit zijn organisaties die ieder jaarlijks minimaal 20 miljoen aan inkomsten hebben. Goede Doelen met een lange maatschappelijke historie die op ‘industriële schaal’ fondsen werven. De totale inkomsten van de 24 grote goede doelen bedragen, net zo als in 2017, ruim € 1,2 miljard. Wederom een knappe prestatie. De conclusie van het onderzoek luidde dan ook: Maatschappelijke betrokkenheid bij goede doelen onveranderd groot in 2018.

Nieuwe ideeën ontstaan zelden op één plek. Terwijl Walter van Kaam in Nederland het eerste grote benchmark-onderzoek ‘State of Digital Fundraising’ gelanceerd had en in 2016 en 2017 succesvol realiseerde met deelname van tientallen goede doelen, ontwikkelde Jacob Møllemose, in Denemarken een vergelijkbaar digitaal concept: ZOI.