Verdieping

In een tijd van schaarste wordt het cultuurdebat overheerst door de aandacht voor de verdeling van subsidies. Dat is begrijpelijk. Het is ook begrijpelijk dat dit debat heel veel kenmerken van het stockholmsyndroom vertoont.

Als mensen horen dat ik schrijftrainingen geef, is steevast een van de reacties: o ja, ik had vroeger ook altijd zo'n moeite met de d'tjes en de t'jes en eigenlijk snap ik het nog niet. Ik knik dan begrijpend en zeg niet langer dat dat zo' n beetje het laatste is wat je in een training doet.

We leven in interessante tijden. Misschien wel de interessantste tijden sinds tijden… Technologie, communicatie en zorg maken stormachtige veranderingen door. We zien uitvindingen en ontwikkelingen die de wereld zullen veranderen. We hebben echter nog altijd te maken met grote groepen mensen die moeten vechten om te overleven. Door economische misstanden, wanbeleid, conflicten, ziekte en natuurrampen zijn deze mensen aangewezen op hulp van anderen en is er nog altijd te veel werk voor de hulpverleners van deze wereld.

De inkomsten van goede doelen uit sponsoring zijn de afgelopen jaren met bijna twintig procent gedaald, waarschijnlijk als gevolg van de crisis. De verwachting is dat het over 2014 nog niet veel beter zal worden.

Deze zomer meldde de Volkskrant: “Hogere erfenissen zijn redding van goede doelen”. Nu de cijfers van steeds meer goede doelen gepubliceerd worden, blijkt hier nogal wat op af te dingen.

Ik heb een haat-liefdeverhouding met de trein. Aan de ene kant vervloek ik de NS hardgrondig als de boel weer eens in het honderd loopt door vallende bladeren, vastvriezende wissels, kapotte bovenleidingen en loslopende koperdieven. Aan de andere kant ben ik dol op de trein en dat is gek genoeg te danken aan de door iedereen zo gehate drukte.

Onderzoek Bindinc. wijst op het belang van communicatie voor de loyaliteit. 

In 2004 werd het plan opgevat om met muziek en dans de wereld van aids te bevrijden: dance4life werd opgericht. Tien jaar later valt de organisatie niet meer weg te denken uit de goededoelensector.

De filantropische sector is nu al weer een tijd bezig om een validatiestelsel te bedenken. Dat is een soort systeem dat ervoor moet zorgen dat er zo weinig mogelijk misgaat, zodat het vertrouwen van het publiek in de goede doelen niet verdwijnt.