Verdieping

Toen in 1991 een aantal charidirecteuren en hoofden Fondsenwerving de Vereniging van Fondsenwervende Instellingen (nu Goede Doelen Nederland) en het Nederlands Genootschap van Fondsenwervers (opgegaan in Nederland Filantropieland) oprichtten, behoorden ze daarmee in de Europese fondsenwervingssector tot de voorhoede. In de jaren daarna kwamen veel van de Europese landen langszij en in 2002 werd EFA opgericht.

Op 15 februari 2012 om 15.00 uur had René Terhorst van Natuurmonumenten zijn OERRR-moment. Dat was het begin van wat OERRR zou worden. Met veel enthousiasme gingen ze aan de slag bij Natuurmonumenten. Maar dat het zo succesvol zou worden, was ook voor hen een verrassing.

In het artikel hiervoor gaat het over risico's. We illustreren de noodzaak om daarover na te denken met een aantal actuele ontwikkelingen
en gebeurtenissen.

Als iets de gemoederen hoog doet oplopen, is het wel een goed doel dat publicitair in de problemen komt. We kunnen ons allemaal de voorbeelden herinneren, soms van jaren terug. Zo lang kan het effect van een misser na-ijlen. Fondsenwervende instellingen lopen nu eenmaal risico’s en misschien wel meer dan gemiddeld. Immers, werken aan verandering in de wereld betekent risico’s nemen. Zeker voor hen die in het zuiden werken. Daarom is het vreemd dat het goed omgaan met risico’s zo weinig aandacht krijgt.

De laatste jaren lijkt het in de media in toenemende mate over de media zelf te gaan. De oude verdienmodellen zijn niet meer in staat onafhankelijke media in ruime mate in de lucht te houden. Is fondsenwerving de oplossing? We spraken met journalistieke initiatiefnemer Teun Gautier en vervolgens met Peter Elshout, directeur van de Groene Amsterdammer.

Weet u wat het punt is met creatieve mensen? Ze willen steeds creatief zijn. Echt, ze kunnen zichzelf niet helpen: ook al heb je er helemaal niet om gevraagd, ze móeten iets origineels bedenken. En daarbij geldt meestal: hoe gekker en mooier, hoe beter.

In Het Parool verschijnt elke zaterdag een verhaal van een minderbedeelde Amsterdammer die een dringende wens heeft. En die wordt vervolgens vervuld. Een opmerkelijk charitassprookje waar de fondsenwerving nu eens niet en de bestedingskant wél de meeste hoofdbrekers oplevert.

Als ik een rij zie ga ik er direct in staan. Echt: hoe langer, hoe beter. Een rij is voor mij het beste bewijs dat er iets goeds, unieks of lekkers te halen is. Juist in een tijd waarin ik niet meer weet wie ik nog kan geloven, is de rij voor mij een baken van betrouwbaarheid.

Nu het overheidsbudget voor kunst onder druk staat, is het des te belangrijker dat de culturele sector het maatschappelijk nut van kunst helder voor het voetlicht brengt. Gedegen onderzoek en een sterke, eenduidige lobby naar Den Haag én het algemeen publiek zijn essentieel, zo viel te horen op de Dag van het Mecenaat. ‘Cultuur is een gedeeld goed – niet publiek of privaat, laat dat helder zijn.’

Een flink aantal goede doelen ervaart tekortkomingen in hun huidige crm. Een deel daarvan is op zoek naar iets nieuws, maar toch is er ook een deel dat hierin berust. Is er te weinig keus of is het budgettair niet haalbaar om voor de beste oplossing te kiezen? Op het gebied van crm-systemen voor goede doelen is er het nodige gebeurd de afgelopen jaren. Datapartners ging failliet, iFunds stortte zich op overnames en Salesforce verwierf in korte tijd een flink marktaandeel.