Artikelen

Doneren moet net zo makkelijk zijn als Netflix afsluiten

2026-04-16T14:00:39Z

Tips voor (kleine) organisaties met een klein budget

De donatiepagina is geen op zichzelf staand eiland

Veel non-profits leggen de nadruk op de donatiepagina, maar deze vormt slechts het sluitstuk van een zorgvuldige bezoekersreis. Een abonnement bij een streamingdienst komt pas tot stand als de hele ervaring klopt. Wanneer potentiële donateurs zoekraken in moeilijk te begrijpen teksten en onlogische navigatie, bereiken zij de donatiepagina meestal niet.

Verbinden in plaats van zenden

Een veelvoorkomende valkuil is het schrijven van teksten vanuit de organisatie: ‘Kijk eens wat wij allemaal doen’. Maar een bezoeker komt meestal met de insteek: ‘Wat valt er voor mij te halen of wat kan ik betekenen?’. Het omdraaien van dit perspectief is essentieel voor een soepel donateurservaring. Zorg voor makkelijk te begrijpen teksten met een warme, menselijke toon. Spreek de lezer zoveel mogelijk aan met ‘jij’ en gebruik niet onnodig ‘wij’.

De donateur verwacht een soepele ervaring bij het doneren

Navigatie

Daarbij belemmert onduidelijke navigatie het donatieproces. Een heldere menubalk met duidelijke koppen helpt bezoekers buitenstaanders de weg op de website te vinden. Vergeet in de menubalk niet een home-knop en een opvallende donatieknop om bezoekers makkelijk te laten navigeren. Het hamburgermenu - de drie streepjes - werkt goed op de mobiele versie. Hoewel het hamburgermenu een opkomende trend is op de desktop en laptop, werkt dit op deze apparaten echter drempelverhogend. De footer - de sectie onderaan de website - is de ideale plek voor contactgegevens, de belangrijkste oproep en het bouwen van vertrouwen via certificeringen zoals ANBI en CBF. Ook de inzet van call-to-actions - navigatieknoppen - op veelbezochte pagina’s voorkomt dat bezoekers de website verlaten zonder actie te ondernemen.

Als laatste moet de donatie frictieloos verlopen. Vraag alleen wat nodig is en zorg voor zo min mogelijk afleiding. Daarnaast is het aanbieden van de gewenste betaalmethodes cruciaal, waaronder iDEAL (gaat over naar Wero), creditcard, PayPal, Klarna, Google Pay en Apple Pay. De ervaring stopt niet bij de betaling. De nazorg onderscheidt een organisatie en vergroot de kans op donateursbehoud. Een bedankpagina en een warme bedankmail zijn hierbij onmisbaar.

Je hoeft vaak geen compleet nieuwe website of dure tools aan te schaffen

Vertrouwen bouwen en optimaliseren met feedback

Een vaak vergeten onderdeel in de journey van goede doelen is het vragen om feedback. In de commerciële sector gebeurt dit na een aankoop vrijwel altijd, maar na een donatie zelden. Feedback vragen is de sleutel om het proces te optimaliseren en vertrouwen op te bouwen. Via CRM-systemen of eenvoudige onlinevragenformulieren, zoals Google Forms, kan een link in de bedankmail worden toegevoegd. Negatieve feedback kan gebruikt worden om het donatieproces verder te optimaliseren. Positieve reacties kunnen zelfs, na toestemming, als quote op de website gebruikt worden om het vertrouwen van nieuwe bezoekers te verhogen.

Waarom dit juist werkt voor kleine non-profits

De ‘Netflix-standaard’ is niet alleen haalbaar voor organisaties met grote budgetten. Juist kleine non-profits kunnen met een paar slimme keuzes meer donaties ophalen. Denk aan een duidelijke boodschap in de eerste drie seconden, één logische route naar doneren, gevolgd door een eenvoudig donatieformulier met een bedankpagina en -mail. Je hoeft vaak geen compleet nieuwe website of dure tools aan te schaffen. Met kleine aanpassingen maak je het voor bezoekers makkelijker om ‘ja’ te zeggen. Dat zie je terug in meer vertrouwen en uiteindelijk in meer donaties.

Een logische vraag die je nu kan hebben is: ‘Waar begin ik?’ Begin bij voorkeur bij het doel en de doelgroep van de website. Vertaal dat vervolgens naar een logische menustructuur en schrijf per pagina uit wat de bezoeker daar moet kunnen vinden. Doe vooral inspiratie op bij andere websites. Staat dit goed? Kijk dan naar een frictieloos donatieformulier en een goed ingericht bedankproces. Houd het behapbaar. Niet alles hoeft in één keer, start met wat de hoogste prioriteit heeft.

De aanpak verschilt per stichting. Stichting Forerunner begon met een logische menustructuur en herontwerp die aansloten bij de vernieuwde visie en de donatiepagina volgde pas later. Gezond Natuur Wandelen koos eerst voor optimalisatie van het donatieformulier en voegde een bedankpagina en e-mail toe. WereldWijde Zending koos voor een grotere stap en lanceerde in een keer een volledig nieuwe website.

Welke route je ook kiest, prioriteer en verbeter daarna stap voor stap.

De Checklist voor de Netflix-standaard in het kader helpt om snel te zien welke stappen nu al haalbaar zijn en waar de grootste winst zit, ook met een klein budget.

De checklist voor de 'Netflix-standaard'

Loop de volgende punten na om direct aan de slag te gaan:

1) Maak binnen 3 seconden duidelijk: wat is het doel, voor wie en wat kan de bezoeker doen?

2) Zorg voor één logische route naar doneren: vaste donatieknop in het menu en duidelijke call-to-actions op veelbezochte pagina’s.

3) Schrijf vanuit de bezoeker: helder, warm en menselijk, zo min mogelijk ‘wij’, zoveel mogelijk ‘jij’.

4) Houd de navigatie simpel: duidelijke knoppen, home-knop, op desktop liever geen hamburgermenu als hoofdmenu.

5) Maak het donatieformulier frictieloos: vraag alleen wat nodig is, toon bedragopties en leid niet af met extra’s.

6) Rond af met goede nazorg: bedankpagina en -mail.

7) Vraag feedback en verbeter: geef donateurs de mogelijkheid om feedback te geven en leer daarvan.

Bekijk voor inspiratie deze Gids voor krachtige webteksten, of bekijk een voorbeeld-feedbackformulier.

Dit artikel stond eerder in Vakblad fondsenwerving, jaargang 28, nummer 1, dat in maart 2026 verscheen.

Over de auteurs

Laura Joe – de Bruine en Gabriel Joe helpen met hun team kleine en middelgrote non-profits met het optimaliseren van websites en online fondsenwervingscampagnes. Laura deelt daarnaast regelmatig praktische tips via haar LinkedIn-pagina.

Labels: Must read, Tools & Tips, Donor Journey, Wilde Ganzen, Website, Online doneren, Customer Journey, Webdesign, Donatiepagina, Netflix, Laura Joe - de Bruine, Feedback, Vf 28-1, Gabriel Joe, Gezond Natuur Wandelen, Hamburgermenu, Kleine organisaties, Stichting Forerunner, WereldWijde Zending

De onderdrukking van Oeigoeren

2026-04-16T14:00:54Z

In 2021 publiceerde Amnesty International een groot onderzoek naar de situatie van de Oeigoeren in Xinjiang. De Oeigoeren zijn een overwegend islamitische minderheid die in China zwaar wordt onderdrukt. Het uitdrukking geven aan hun religie of cultuur kan strafbaar zijn en kan leiden tot gevangenisstraffen. Uit onder meer getuigenverslagen van mensen die in de zogenaamde heropvoedingskampen hadden gezeten, bleek dat de Chinese autoriteiten extreme maatregelen nemen om de cultuur van de Oeigoeren uit te bannen. Amnesty International heeft de onderdrukking van de Oeigoeren misdrijven tegen de mensheid genoemd.

Hoe kijken jullie aan tegen de situatie van de Oeigoeren?

Oudshoorn: ‘Mensen verdwijnen als ze zich uitspreken. Oeigoeren worden gemonitord, geïntimideerd, familieleden worden onder druk gezet. Ze mogen hun taal, religie en cultuur niet uitoefenen, niet zijn wie ze zijn. Dat raakt aan de kern van mensenrechten.’

‘Het uitwissen van een bevolkingsgroep begint niet op één dag. Het begint met demonisering en het uitschakelen van intellectuelen en cultuurdragers. Je ziet dat eerst de mensen verdwijnen die een gemeenschap kunnen organiseren of vertegenwoordigen. Dat patroon hebben we vaker gezien. Dat maakt de situatie van Oeigoeren zo zorgwekkend.’

‘We hebben onderzoeken gedaan en wat je ziet is dat er nog steeds schendingen plaatsvinden. Als het gaat over de dwangarbeid: dat vindt nog steeds plaats. Ook zijn er nog steeds heropvoedingskampen. De situatie is kwetsbaar. Ook hier in Nederland worden Oeigoeren onder druk gezet en geïntimideerd. Voor velen stopt de dreiging niet bij het verlaten van het land.’

Hoe krijgen jullie bij Amnesty goede informatie over de situatie?

Onderzoekers van Amnesty International hebben contacten in China, met Oeigoeren, mensenrechtenorganisaties, activisten, familieleden van mensen die vastzitten in heropvoedingskampen, en ook met Oeigoeren in het buitenland.

‘We hebben onze wegen om die informatie te krijgen, dat is onze specialisatie. Dat doen we internationaal. Sommige landen staan niet te trappelen voor dit soort onderzoek. Daarom praten we met rechthebbenden, slachtoffers, survivors, die verhalen naar buiten brengen. We werken ook met diaspora-organisaties. Het vraagt zorgvuldigheid, om deze mensen te beschermen. Zichtbaarheid helpt maar brengt ook risico voor hen mee. Soms gebruiken we satellietbeelden om bijvoorbeeld onderzoek te doen naar de heropvoedingskampen.’

Wat kun je als Amnesty doen, internationaal?

Amnesty International vraagt internationaal aandacht voor mensenrechtenschendingen en spreekt autoriteiten daarop aan. Dat doet Amnesty op basis van eigen onderzoek, het voeren van actie en lobby bij autoriteiten.

‘Het uitwissen van een bevolkingsgroep begint niet op één dag’

‘De gruwelen van twee wereldoorlogen hebben ervoor gezorgd dat de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens is getekend. Helaas zien we dat steeds meer andere belangen prevaleren. Onze rol als mensenrechtenorganisatie is gebaseerd op de mensenrechtenverdragen. Dus wij houden overheden aan de verdragen die ze zelf hebben getekend. Maar we zien dat handel en vriendschapsrelaties belangrijker zijn waardoor landen elkaar moeilijker aanspreken op mensenrechtenschendingen of zelfs sancties instellen. Maar zo wordt het systeem uiteindelijk uitgehold.’

Achtergrond: De Oeigoeren in China

Na de dood van twee Oeigoerse arbeiders in Shaoguan (Guangdong) in juni 2009 en het uitblijven van een onafhankelijk onderzoek, demonstreerden op 5 juli 2009 duizenden Oeigoeren in de regionale hoofdstad Ürümqi. De protesten begonnen vreedzaam en waren gericht op gerechtigheid en transparantie. Het harde optreden van de Chinese autoriteiten en de daaropvolgende escalatie werden door de Chinese staat gepresenteerd als een terroristische opstand. Deze framing markeerde een kantelpunt en vormde de rechtvaardiging voor een periode van grootschalige en systematische repressie tegen de Oeigoerse bevolking.

De geschiedenis

De geschiedenis van de Oeigoeren in Xinjiang (door China aangeduid als de Xinjiang Oeigoerse Autonome Regio) laat zien dat deze repressie niet op zichzelf staat. Xinjiang kreeg in 1955 formeel de status van autonome regio. In de praktijk werd deze autonomie echter geleidelijk en structureel ondermijnd en gecontroleerd door de staat. Culturele, politieke en maatschappelijke vormen van zelfbestuur kwamen steeds meer onder staatscontrole te staan.

Vanaf 2009

Voor veel Oeigoeren markeert 2009 het moment waarop onderdrukking openlijk en systematisch werd. Universiteiten, moskeeën, studentenhuizen en maatschappelijke organisaties kwamen onder permanent toezicht te staan. Wat eerder werd gedoogd, werd strafbaar. Collectieve organisatie en culturele expressie werden niet langer beschouwd als onderdeel van autonomie, maar als bedreigingen voor staatsveiligheid. Binnen korte tijd veranderde het dagelijks leven ingrijpend.

Repressie

De repressie richt zich niet alleen op politieke controle, maar ook op identiteit zelf. Het gebruik van de Oeigoerse taal wordt actief ontmoedigd of bestraft, onder meer in onderwijs en openbaar leven. Culturele uitingen zoals muziek, literatuur en opvoeding worden beperkt. Hierdoor wordt de overdracht van taal en cultuur tussen generaties doelbewust onderbroken.

Tegelijkertijd is een uitgebreid systeem van surveillance, intimidatie en opsluiting opgebouwd. Sinds circa 2017 zijn naar schatting een miljoen Oeigoeren en andere islamitische minderheden in zogenaamde heropvoedingskampen en gevangenissen opgesloten, vaak zonder eerlijke proces. Dwangarbeid, politieke indoctrinatie en gedwongen scheiding van families maken deel uit van dit systeem.

Erkenning

Internationaal groeit de erkenning van de ernst van de situatie. Amnesty International concludeert dat er bewijs is dat de Chinese autoriteiten in Xinjiang ernstige misdrijven tegen de menselijkheid doen, zoals willekeurige detentie, marteling en vervolging. In 2021 sprak een meerderheid van de Nederlandse Tweede Kamer uit dat in China sprake is van genocide op de Oeigoeren.

Lees meer over Amnesty International en de Oeigoeren.

Gebaseerd op de volgende achtergrondinformatie

Documentaire “The Eyes of the Machine” van Daya Cahen
Human Rights Watch, “China: Justice Needed for Shaoguan Killings” (2009)/“We Are Afraid to Even Look for Them” (2009)/“Break Their Lineage, Break Their Roots” (2021)
Millward, James A., Eurasian Crossroads: A History of Xinjiang (Columbia University Press, 2007)
Benson, Linda, The Ili Rebellion: The Moslem Challenge to Chinese Authority
Amnesty International, o.a. “Like We Were Enemies in a War” (2021)
UN Committee on the Elimination of Racial Discrimination (CERD), Concluding Observations on China (2018)
Office of the UN High Commissioner for Human Rights (OHCHR), Assessment of human rights concerns inXinjiang (2022)
Adrian Zenz, Xinjiang Data Project
Freedom House, “Out of Sight, Not Out of Reach: The Global Scale of Transnational Repression”

Kan je een voorbeeld geven van hoe jullie aandacht vragen voor dit onderwerp?

Amnesty doet onderzoek naar de situatie in Xinjiang en ook naar de lange arm van China in het buitenland, zoals Nederland. Amnesty lobbyt bij autoriteiten, en voert actie – voor de Oeigoeren in het algemeen en voor individuele zaken. Ook organiseren we bijeenkomsten en events over en met Oeigoeren, voor aanhangers of studenten. Een paar jaar geleden had Amnesty International de actie ‘Avondje Gerechtigheid’, een samenwerking met een maaltijdbezorger.

‘Voor de ‘Avondjes Gerechtigheid’ konden mensen een maaltijdbox bestellen en samen eten. Voor deze avond werd een box aangeleverd met wat de host nodig had voor een geslaagde avond. In de box zaten recepten die gekookt konden worden. Uiteraard waren dat gerechten die Oeigoeren eten. Tijdens het eten spraken we over de situatie van de Oeigoeren. Ik heb zelf ook een avond georganiseerd en met vriendinnen gekookt. Daarna hebben we aan de hand van kaarten die in de box zaten over de situatie gesproken. Dus dat was een laagdrempelige manier om meer over de Oeigoeren te leren. Een combinatie van fondsenwerving en capaciteitsopbouw, kennisopbouw en educatie.’

‘Natuurlijk kunnen mensen nog meer doen zoals het ondertekenen van petities. Dat helpt. Maar je kunt zelf ook nadenken, als je kleding koopt of op reis gaat bijvoorbeeld.’

Er zijn veel onderdrukte mensen…

‘Het dossier Oeigoeren blijft altijd prioriteit houden, maar het vraagt onderhoud. Er is veel onderzoek gedaan. Veel is bekend. Tegelijkertijd zie je dat aandacht wegebt als er geen nieuwe beelden of incidenten zijn. En: we kunnen niet alles tegelijk. Elke dag maken we afwegingen: waar moeten we aandacht aan besteden, waar kunnen we het meeste verschil maken? Dat is soms frustrerend, zeker als je weet hoe ernstig een situatie is.

Dit artikel stond eerder in Vakblad fondsenwerving, jaargang 28, nummer 1, dat in maart 2026 verscheen.

Labels: Must read, Impact, Amnesty International, Mensenrechten, China, Onderdrukking, Activisten, Vf 28-1, Oeigoeren, Avondje Gerechtigheid, Bevolkingsgroepen, Dagmar Oudshoorn, Mensenrechtenschendingen

Fondsen werven onder alumni: een warme band met je alma mater

2026-04-16T14:01:09Z

Deel 1: Ubbo Emmius Fonds (Groningen, wo)

Elise Kamphuis (relatiebeheerder Ubbo Emmius Fonds) en Marjolijn Groendijk (alumni event manager) zijn werkzaam bij de afdeling Alumnirelaties en Fondsenwerving van de Rijksuniversiteit Groningen (RUG). De afdeling steunt o.a. het Ubbo Emmius Fonds (UEF) dat in 1996 door de RUG is opgericht om vooruitstrevend onderzoek en onderwijs aan de universiteit te steunen.

Groendijk: ‘Binnen Nederland hebben we een aantal actieve alumnikringen (Friesland, Groningen, regio Amsterdam, regio Zuid-Holland) en daar organiseren we twee keer per jaar een bijeenkomst voor om met onze alumni in contact te blijven. We proberen fondsenwerving in die bijeenkomsten te integreren.’

Kamphuis: ‘Die bijeenkomsten hadden vroeger al een fondsenwervend karakter. De regionale alumnikringen ‘adopteerden’ dan een onderzoek, dus bij iedere kring werd voor een ander onderwerp geworven. Deze aanpak hebben we vervangen door het Vrienden en Supportersprogramma. Hierdoor kunnen de alumnibijeenkomsten meer in het teken staan van het verbinden en zijn de events toegankelijker. Je moet beide doen, maar dat betekent een goede balans vinden. Onze alumni zijn immers de ambassadeurs van de universiteit.’

Groendijk: ‘We blijven sowieso op allerlei manieren met onze alumni in contact: met het magazine ‘Broerstraat 5’, via sociale media, ons alumniplatform RUGconnect, nieuwsbrieven en door een verjaardagsgedicht te sturen. Soms is de binding met de universiteit al sterker: via een oud-bestuur, een sportclubs of vereniging.

’Kamphuis: ‘In onze werving ligt het accent op het realiseren van (interdisciplinair) onderzoek. Dit kan PhD onderzoek zijn rond de thema’s AI, duurzame samenleving, de energietransitie, gezond ouder worden, maar ook baanbrekend onderzoek van Nobelprijswinnaar Ben Feringa. We gebruiken deze voorbeelden in onze communicatie en onze geefvragen naar alumni. De uitdagingen van deze tijd zijn interdisciplinair, maar reguliere onderzoeksfinanciering is vaak monodisciplinair gericht. Juist daar proberen wij een gat te vullen.’

‘We merken dat mensen graag bijdragen als je het ze vraagt. Ondertussen doen ruim duizend mensen dat. Maar het UEF en de geefmogelijkheden zijn vaak ook onbekend, en onbekend maakt onbemind.’

Kamphuis: Groendijk: ‘Daarom probeer ik om het UEF altijd terug te laten komen in de programmering van evenementen. Als sprekers uit ons alumninetwerk bijvoorbeeld subsidie hebben gehad, vragen we hen dat expliciet te benoemen om ons werk onder de aandacht te brengen. In de week na een evenement mail ik deelnemers altijd nog over ons werk en vraag ik of ze vrijblijvend informatie willen ontvangen. En we vertellen dat je Vriend (vijftig euro per jaar) of Supporter (vanaf vijfhonderd euro per jaar voor minimaal vijf jaar) kan worden.’

‘Bekendheid van het fonds is voor ons een eerste vereiste. Als we personen benaderen, kijken we naar mensen die bijeenkomsten bezoeken of op een andere manier een band met de universiteit hebben. Maar soms krijg je ook een donatie van iemand waarvan je het totaal niet had verwacht. Laatst meldde een alumnus van 23 jaar zich. Hij was uit zichtzelf bij ons terecht gekomen.’

‘De basis van onze strategie is: de warme banden aanhouden en ontwikkelen’ - Marjolijn Groendijk

‘Het UEF heeft de grootste gift aan een universiteit ooit mogen ontvangen, toen een alumnus 160 miljoen euro schonk voor onderzoek. Het is een uitdaging om dat goed te besteden. Met de gift konden we o.a. een groot onderzoeksinstituut oprichten dat werkt aan de ontwikkeling van een extreem zuinige supercomputer. Daar zijn meer dan honderd hoogleraren, docenten, promovendi en masterstudenten bij betrokken.’

‘We willen de komende tijd ook meer beleid voeren op nalatenschappen. De bijeenkomsten die we tot nu toe hebben georganiseerd zijn gericht op vijftigplussers en erg populair. We hebben zelfs wachtlijsten. Dit onderwerp leeft dus enorm.’

Groendijk: ‘De basis van onze strategie is de warme banden aanhouden en die te blijven ontwikkelen.’

Kamphuis: ‘En onze fondsenwervende strategie is breed. We willen een brede basis met kleine donateurs, want veel kleine bijdragen bij elkaar wordt vanzelf een groot bedrag, en soms groeit één klein bedrag op termijn uit tot een veel groter bedrag. Dit sluit aan bij de Groningse mentaliteit en ons Vrienden- en Supportersprogramma.’

Deel 2: Universiteitsfonds Twente (Enschede, wo)

Josine Meerburg is fondsenwerver bij Stichting Universiteitsfonds Twente in Enschede. Dat fonds werd in 1948 opgericht, dertien jaar vóórdat de universiteit ontstond. Daarvóór zette het fonds zich in om ingenieurs naar Oost-Nederland te trekken. Fondsenwerving is zodoende onderdeel van het DNA van de universiteit. Meerburg is één van twee fondsenwervers in een team van in totaal zeven personen (medewerkers van het alumnibureau en een CRM-specialist).

Meerburg: ‘Ik kwam hier in 2014 werken toen de universiteit besloot serieuzer te gaan werven onder alumni. Toen zijn we begonnen met onze jaarcampagne, waarbij we persoonlijke brieven stuurden naar alumni en vertelden wat er op de universiteit allemaal gebeurt. Dat doen we nog steeds ieder jaar, want als je iets lang volhoudt, wordt het herkenbaar.
Daarnaast zijn we toen ook gestart met crowdfunding voor projecten binnen de netwerken van onze studenten. Voor het Solar Team bijvoorbeeld, dat iedere twee jaar met een solar car naar Australië afreist. Door de jaren heen zijn daar veel mensen bij betrokken geweest. Opvallend is dat het vooral jonge alumni zijn die aan zulk soort acties doneren, terwijl de jaarcampagne bij oudere alumni beter werkt. Vaak zijn dat mensen die het fundament gebouwd hebben van wat het nu is geworden.’

‘Voor de jaarcampagne proberen we zo goed mogelijk te segmenteren. We schrijven studentbestuurders bijvoorbeeld anders aan. En dit jaar had ik iedereen ouder dan veertig jaar aangeschreven. Daardoor hebben we een idee bij welke groepen de success-rate het hoogst is. Donateurs krijgen daarna altijd een bedankje en een uitnodiging voor een donateursbijeenkomst. Op dit moment zijn dat er zo’n vijftienhonderd, een vergelijkbaar aantal met andere universiteiten.’

'Voor onze jaarcampagne proberen we zo goed mogelijk te segmenteren' - Josine Meerburg

‘We werven ieder jaar voor verschillende projecten – een onderzoeksproject, een studentenproject, een studiebeurs en een project voor iets op campus - en donateurs kiezen waar ze aan willen schenken. Opvallend veel donateurs kiezen ervoor om ongeoormerkt te geven, waardoor we heel breed kunnen besteden. Zo gaat er ook geld naar de financiering van bijvoorbeeld congressen, sportwedstrijden en symposia.’

‘Naast de campagnes hebben we een alumninieuwsbrief, om terug te koppelen waar we mee bezig zijn. We vinden het natuurlijk ook heel belangrijk dat we af en toe iets van ons laten horen, dat we kunnen laten zien wat er gebeurt op de universiteit. En we weten: hoe warmer de band, hoe eerder mensen overgaan tot doneren.’

‘Met alle universiteiten van Nederland loopt een gezamenlijke campagne rondom nalaten aan de wetenschap, en überhaupt voor geven aan de universiteit. Dat leidde vorig jaar tot een nalatenschap van 2,5 miljoen. We hopen natuurlijk voor de toekomst dat er nog meer in het vat zit, en als we daar hard voor werken kan dat prima, want we zijn een jonge universiteit.’

Deel 3: Foundation HMSM (Maastricht, hbo)

Binie Hermans is Fundraising & Alumni Project Coordinator bij Hotel Management School Maastricht. Zij zette de foundation ongeveer zes jaar geleden mede op toen de school verrast werd door een legaat van een alumnus. De hotelschool is een van de weinige hbo-opleidingen die fondsen werft onder haar alumni. In de praktijk betekent dat: zichtbaar blijven binnen het alumnibestand en aanmoedigen tot geven, maar geen grote fondsenwervende campagnes.

Hermans: ‘Wij hebben als doelstelling om onze studenten financieel te ondersteunen, en dan voornamelijk studenten voor wie, naast de motivatie om de opleiding te gaan volgen, een financiële behoefte hebben. In het begin steunden we vooral internationale studenten van buiten de EU. Wij willen een internationale omgeving creëren voor onze studenten om ze goed voor te bereiden op de hospitality-wereld en het studiegeld is voor die potentiële studenten heel hoog. Voor een Libanese student, die tijdens zijn studie financieel in de knel kwam, haalden we onder alumni 25.000 euro op met een crowdfundingsactie.’

‘Nu is onze focus veranderd en hebben we drie nieuwe fondsen: het First Generation Fund voor studenten die als eerste in hun familie gaan studeren, het Extra Mile Fund voor extra-curriculaire activiteiten en het Entrepreneur Fund dat innovatie en ondernemerschap stimuleert.‘

‘We zijn op hbo-niveau vrij uniek met onze foundation’ - Binie Hermans

In het eerste jaar van de studie wonen de studenten op campus, waardoor het dan al een hechte groep wordt. Daarna houden we via een alumniplatform en met een magazine contact. Met de nieuwe fondsen proberen we studenten al vroeg te betrekken bij de foundation, zodat ze later sneller teruggeven.’

‘Op dit moment zijn er ongeveer 250 alumni-donateurs, daarbuiten werven we nog niet. Onze alumni dragen op allerlei manieren bij. We ontvangen grotendeels particuliere donaties, eenmalig dan wel periodiek. Voor ons is werven bij bedrijven ook interessant, bij hotelketens of organisaties van alumni bijvoorbeeld, maar we moeten op dat vlak wel zorgvuldig zijn dat de onafhankelijkheid van ons onderwijs gewaarborgd blijft. Daarbij organiseren we jaarlijks een benefiet, in samenwerking met het Conservatorium in Maastricht. En hoewel we gestart zijn door een nalatenschap, werven we daar niet actief op. Daar zijn we nog iets te jong voor. Ik hoop wel dat dat nog kan komen.

’We zijn op hbo-niveau vrij uniek met onze foundation. In de kunstsector komt fondsenwerving onder alumni nog wel eens voor, maar daarbuiten eigenlijk niet. We hebben best een grote groep van alumni die iets terug doet voor de school, niet alleen in geld, maar ook in tijd. Dan heb je het over gastcolleges en stageplekken. Onze alumni zeggen nu eenmaal vaker: ‘Kan ik wat voor je doen?’ dan ‘Kan ik iets aan je overmaken?’

Opbrengsten uit alumniwerving

De exacte opbrengsten uit alumniwerving variëren en worden niet specifiek onderzocht in geefonderzoek. Uit jaarverslagen valt op te halen dat universiteiten meer ophalen dan hbo- en mbo-instellingen.

Deel 4: Alumnibeleid op het MBO

In goed contact staan met alumni kan enorm veel waarde hebben voor mbo-scholen en de omgeving waarin ze staan. Hoewel de MBO Raad, brancheorganisatie voor scholen in het middelbaar beroepsonderwijs, al langer campagne voert voor goed alumnibeleid, speelt fondsenwerving daar geen rol in, legt woordvoerder Jaap den Ouden uit.

Den Ouden: ‘Het mbo kiest bewust in haar alumnibeleid niet in te zetten op fondsenwerving maar in menselijk kapitaal. Studenten en oud-studenten worden gezien als toekomstige samenwerkers met de opleidingen. Dit kan zijn als stageverlener (studenten worden ondernemers, leidinggevenden) of stagebegeleider bijvoorbeeld. De stage in het mbo is zo'n groot onderdeel van de opleiding dat alumnibeleid hiervoor van onschatbare waarde is.'

Dit artikel stond eerder in Vakblad fondsenwerving, jaargang 28, nummer 1, dat in maart 2026 verscheen.

Labels: Must read, Werving, Universiteit, Onderwijs, Fondsenwerving, Evenementen, Relatiebeheer, Rijksuniversiteit Groningen, Ubbo Emmius Fonds, Vf 28-1, Alumni, Alumnibeleid, Binie Hermans, Elise Kamphuis, Foundation HMSM, HBO, Hotelschool Maastricht, Jaap den Ouden, Josine Meerburg, Marjolijn Groendijk, MBO, MBO Raad, Netwerken, Universiteitsfonds Twente